Opowieść o pracy zmienia się w raport z ekosystemu, w którym człowiek nie jest już najważniejszy.

Dwoje samotnych ludzi i błękitny dom istniejący jednocześnie jako miejsce i wyobrażenie.

Duża część życia społecznego polega na odgrywaniu norm, których nie wymyśliliśmy.

Miasto działa jak system połączeń bez centrum: wszystko się styka, nic się naprawdę nie scala.

Nowa rzeczywistość odbiera jednostce głębszy sens, pozostawiając jej anatomię i halucynację.

Crime noir odsłania człowieka, którego życie przybrało postać sprawnie wykonywanej procedury.

Asa wpada do dziury, która idealnie mieści jej ciało. Świat już wcześniej przygotował dla niej miejsce.

Basen oddziela ciało od biografii, a wilgotna przestrzeń zamienia fizyczne pragnienie w pole pożądania.